
Hoe weet je dat dan?
Een vraag die ik wel eens krijg, op het moment dat ik zie, voel of weet dat een bepaalde keuze, richting of actie de bedoeling is. Zonder dat ik erover nagedacht heb.
Ik kan er veel voorbeelden van noemen, de momenten waarop ik naar mijn intuïtie en ingevingen luisterde. Dit niet kon beredeneren, er met mijn denken er niet bij kwam, geen feiten kon benoemen etc. En wel zeker wist wat de bedoeling was.


Regelmatig kom ik in mijn coachpraktijk dames boven de 50 jaar tegen. Krachtige dames, met waardevolle werkervaring, een mooie visie én ambitie. Dames met de wens om een nieuwe stap in de loopbaan te maken.
Maar dan hoor ik toch nog vaak zinnen als: ‘maar ja, ik ben al 50+ dus het zal wel niet meer lukken, ze willen mij toch niet meer hebben op deze leeftijd. Wat ik werkelijk zou willen, dat gaat op deze leeftijd toch niet meer lukken, solliciteren zal wel moeilijk worden etc’.
Ik hoor deze belemmerende overtuigingen, zoals ik ze noem, vaak eerst eventjes aan. Vervolgens vraag ik aan deze dames de leeftijd ‘van tafel te vegen’ gedurende de rest van het coachtraject.
Want hoe vaker en harder je dit soort belemmerende overtuigingen blijft opperen, hoe meer je het ook nog eens zelf in gaat geloven. En dat werkt natuurlijk niet mee in je uitstraling en dus ook niet in het vinden van de nieuwe stap in je loopbaan.
En ja, er zijn (inmiddels gelukkig steeds minder) nog steeds werkgevers die het blijkbaar spannend vinden, ervaren wijze dames aan te nemen.
Ik blijf ervan overtuigd dat het niet om de leeftijd, het getal achter je naam, gaat. Ook niet bij het vinden van een nieuwe loopbaanrichting of ander werk. En geloof dat er genoeg werkgevers zijn die hier net zo in staan.
Graag kijk ik naar de persoon zelf, werkervaring, de energie, de sprankeling, ambitie én de wil. Want dat is waar het om gaat.
En dames, als jullie dit nu zelf ook geloven, dan is er zoveel wél mogelijk!